عارف بالله

 

 

اگر به انسان از جهت ارتباط و سنخيتي كه مي تواندبا مقام ولايت پيداكند نگريسته شود آن چنان منزلتي پيدا 

مي كندكه هيچ چيز لايق او نمي تواند باشد مگر وصول به حضرت حق  باري تعالی؛ و البته  وصول ولقاء

در گرو سير وسلوك ؛ كه همان غوص و غور  در مقام  ولايت است  مي باشد. و البته لازمه  شناخت  و

معرفت حضرت حق جل جلاله؛ كامل شدن معرفت انسان به ائمه اطهار (ع)مي باشد.

  

 

                  من نمي گويم سمندر باش يا پروانه باش              گركه قصد سوختن داري بيا مردانه باش

 

                  عشق بازي كار هر شيادنيست                          اين شكاردام هر صياد نيست

   

                  عاشقي را تا بليت لازم است                             طالب حق را حقيقت لازم است

 

                  عشق از معشوق اول سرزند                             تا به عاشق جلوه اي ديگرزند

 

                  تا به حدي كه بردهستي از او                           سرزندصدشوق ومستي ازاو

 

        عشق آن آتش شوق الهي است كه ما سوي را مي سوزاند ونا بود مي گرداند.

                                                                                              حكمت الهي ج 1ص 146

 

           و عشق ؛آن مغناطيس روحهاي لطيف و حساس است به جانب زيبائي وكمال؛.                              

 

                    عاشق اگررنگي از معشوق نگيرد در عشق خودش صادق نيست.

 

            به راستي چه رازي است در اهل سر كه همچون گدازه هاي آتش مي سوزند وروزوشب در حريم محفل نورانيش چونان شاپركها و پروانه هاي بي دل عاشق؛ به اين سو وآن سوسير كرده وبر غير اهل حريم و حرم چنان ظهور و جلوه ميكنند كه گويا زمين و زمان را اينان مرادند و عالم همه در كف اختيار ايشان است. چنانکه یکی از عارفان بالله می فرمایند:((هر آيينه چشمان خودرا بر هم نهنم به همت مولا (ع)همه عالم را مشاهده مي كنم)).

 

 

                                                                                                  التماس دعا