فاطمه (س)پاسدار حرمت حریم ولایت

 

 

گفت دود بود ودود بود ودود بود

                                         گل میان آتش نمرود بود

دست گل چینیش پروایی نداشت

                                                 داغ گل را بر دل بلبل گذاشت

شعله می پیچید بر گرد بهار

                                                   خون دل می خورد تیغ ذوالفقار

یاس بودو غنچه ای بر دامنش

                                             آتشی بر دستهای دشمنش

کاراورا دردمشکل کرده بود

                                                       خویش را بر غنچه حایل کرده بود

یک طرف گلبرگ اما بی سپر

                                                    یک طرف دیوار بودو میخ در

قلب آهن را محبت نرم کرد

                                                    میخ از چشمان زینب شرم کرد

میخ کم کم از خجالت سرخ شد

                                                     شعله تا از داغ غربت سرخ شد

گفت با در رحم کن سویش مرو

                                                  غنچه دارد سوی پهلویش مرو

ای غریب شهر یثرب رو مگیر

                                                   پیش زینب دست بر پهلو مگیر

 

((ازدل شکستگان التماس دعا ))

در غم هجران

 

                             

                                                                                              

 

«من در میان شما باشم یا نباشم به همه شما وصیت و سفارش می کنم که نگذارید انقلاب بدست نا اهلان و  نامحرمان بیفتد، نگذارید پیشکسوتان شهادت و خون در پیچ و خم زندگی روزمره خود به فراموشی سپرده شوند»

 

            

سلام بر آنهائی که چه در حیات و چه در فقدانشان منشا تحول و تکامل بوده و ندای آزادگی وبیداری را بر خفتگان چنان صور اسرافیلی می دمند. ودراین میان بزرگمردی از تبار هابیل واز دیار خمین درروزگاران ظلمت و خفقان ایامی که خواب بی تفاوتی و بی مسئولیتی و محافظه کاری غوغا می کرد  ظلم و جور راحدوحصری نبود آزادمردان و آنانی که حتی نگاه مهر آمیزی به حقیقت آزادی داشتند در محبس جفا به زنجیرکشیده می شدند.در این زمان مردی از ذوات بی بی دو عالم بر علیه ستم می شوردو بنیادش را می کند.و نهال اسلامی حکومت جمهوری را بر سرزمین ایران می کارد . وبعد از ده سال چشم از جهان می بندد و این ازجمله دهگانی پر رمز وراز است.و رحلت ایشان نیز انقلابی بود که دوست و دشمن بر فقدانش اشک حسرت ریختند.وحقیر خود به چشم این ادعا را در سومین روز ارتحال در بهشت زهرا با چشمانی اشک آلود نظاره گربودم.در غم فقدان پدر می سوزیم. وسخنان گهربارو ملکوتی ایشان است که مرحمی بر دلهای سوخته است واحیاگر روحهای حقیقت جو وظلم ستیز.یادش گرامی وروحش شاد.

 

 

 

               

 

غرور ملی

                                

                                                    

سلام بر ارواح طیبه شهداو روح مطهر حضرت امام(ره)

در تاریخ هر ملتی لحظات و ایامی است که نه تنها مردم حال که آیندگانشان نیز به آن می بالند. وبرگ غرورآفرینی

است که بر متجاوزان درس عبرت وبر آن ملت درس آزادگی است .بالاخص که این درس از نعمات خداوندی باشد.

سالگرد آزادی خرمشهر بر همه شهداو آزادسازان و آزادگان

                   ووارثان عزتمند آنان مبارکباد.